• Facebook
  • Twitter
  • Nieuwsbrief
  • Homepage

Tante Saudade

27 juni 2013

Het zit erop, de laatste meet & greet is gehouden. Twee maanden lang zijn Wim en ik naar boekhandels in het hele land gegaan om Fado e Festa, ons reisboek over Portugal, te promoten.

Dat deden we niet door achter een tafeltje te wachten tot iemand een boek kwam laten signeren, we hebben er een feestje van gemaakt. Een Portugees feestje, met de boekhandelaren en onze lezers. Elke zaterdag waren we benieuwd wat de boekhandel ervan gemaakt had en wat de opkomst zou zijn. Want de ene keer was het ronduit takkenweer, terwijl de week daarop de zon uitbundig scheen. Geen van beide is goed als je mensen naar de boekhandel wilt trekken, het weer moet zozo zijn. Niet te warm en niet te koud. Nou ben ik geen voorstander van een te koele lente, maar in dit geval kwam het wel goed uit. Het was de ene keer wat drukker dan de andere, maar gezellig was het altijd. De boekhandelaren hadden hun best gedaan met lekkere hapjes, Portugese wijnen, muziek en een keer zelfs een groepje Fadozangers dat live optrad.

En de meeste lezers hadden er geen enkel probleem mee al om 14.00 aan de wijn te gaan, zodat wij ook niet konden achterblijven. Je bent natuurlijk wel gastvrouw en gastheer. De drank maakte de tongen aardig los, waardoor er leuke gesprekken ontstonden over Portugal en over allerlei andere dingen. Zonder uitzondering liep elke meet & greet een uurtje uit, wat een goed teken was.

Sommige mensen dachten dat we, na het maken van zo’n boek, ook vloeiend Portugees spraken. Eén lezeres vroeg me in haar boek ‘tante saudade’ te zetten. Dat wilde ik best doen, dus ik schreef er met zwierige letters ‘Voor tante Saudade’ in.

De mevrouw bekeek het resultaat geschokt. ‘Nee, tante saudade! Veel heimwee!’ riep ze uit.

Met het schaamrood op mijn kaken pakte ik een ander boek voor haar. Wist ik veel.

Gelukkig vonden de meeste lezers het prima als ik gewoon ‘Veel reis- en kijkplezier’ in het boek zette.

Met het volgende reisboek, waar we inmiddels al volop mee bezig zijn, verwacht ik dat soort misverstanden niet, want dat boek voert ons naar Vlaanderen. Hoewel, ik heb al gemerkt dat de manier waarop Vlamingen en Nederlanders zich uitdrukken ook niet altijd synchroon loopt. Maar dat is een probleem voor volgend jaar, als we meet & greets met Vlaamse friet, mosselen en pralines’gaan houden. U komt toch ook weer?

Blogs