Telegraaf, 17 augustus 2010
‘Met jeugdboeken leerde ik het vak”
door THEA DETIGER
ALKMAAR, dinsdag Simone van der Vlugt (43) is momenteel een van onze succesvolste thrillerschrijvers. Vrijwel continu staat ze met haar boeken voor volwassenen op de bestsellerslijst. Maar dat betekent niet dat ze haar begintijd als schrijfster van historische jeugdboeken, nu precies vijftien jaar geleden, is vergeten.
„Bij uitgeverij Lemniscaat, die mijn jeugdromans wegens het jubileum in een nieuwe omslag heeft gestoken, heb ik het vak geleerd. Er waren toen nog geen schrijverscursussen of handleidingen op internet. Zonder die gedegen vooropleiding was mijn eerste thriller De reünie nooit meteen zo’n doorbraak geweest. Ik heb er gewoon heel veel ervaring opgedaan om samenhangend te schrijven, spanning op te bouwen en diepte in mijn karakters te brengen. Daarom ergert het me dat kinderboeken soms zo worden onderschat. Kijk naar al die mensen die besluiten ook maar eens een kinderboek te gaan schrijven en op hun hurken gaan zitten om een verhaaltje te vertellen. Zo werkt dat niet. Kinderen zijn veel slimmer dan je denkt. Daar trappen ze niet in. Je moet ze als volwaardige gesprekspartners zien.”
In verwachting
Hoewel ze zich pas op haar 25e bij een uitgever meldde, had ze het idee voor haar eerste jeugdboek De amulet al op haar 14e. „Ik heb een hele mand vol manuscripten vanaf toen ik acht jaar oud was. Toen ik bij de uitgever werd uitgenodigd, dacht ik dat ik er wel was. Maar ze stuurden me rustig terug om nog eens een jaartje aan mijn boek te werken. Ondanks dat ik een fulltime baan had en in verwachting was van mijn dochter liet ik dat niet op me zitten. Binnen drie maanden stond ik met een verbeterde versie op de stoep.”
Zelf hield Simone op school niet echt van geschiedenis. „Dat valt en staat vaak met je leraar. Maar in de historische jeugdboeken van Thea Beckman zag ik dat het verleden wel leuk wordt als je je verdiept in de mensen die toen geleefd hebben. Vanaf dat moment ben ik me gaan verdiepen in de sporen die mensen hebben achtergelaten in de vorm van gebouwen en archeologische resten. Laatst hebben ze hier in Alkmaar weer beenderen uit de 16e eeuw gevonden. Daarbij was een man die door zijn hoofd was geschoten, waarschijnlijk tijdens het Spaanse beleg.”
In haar boeken over het leven in de 17e en de 18e eeuw
gaat het soms behoorlijk rauw toe. „Het leven was niet zachtzinnig als je als scheepsjongen meevoer op een VOC-schip, voor heks werd uitgemaakt, of als melaatse werd uitgestoten. Tijdens lezingen op scholen merk ik dat juist die dingen de leerlingen intrigeren. Als je spannende passages voorleest en vertelt hoe j e voor een boek zelf een reïncarnatietherapie hebt ondergaan, zijn ze nog best aan het lezen te krijgen. Niet alleen de leerlingen van VWO/HAVO maar ook van het VMBO. Bij deze laatsten zie je vaak nog dat wilde enthousiasme, waar ik van houd.”
Uitstapje
Vorig jaar maakte Simone van der Vlugt een uitstapje van haar thrillers naar een historische roman voor volwassenen over Jacoba van Beieren. Of ze in de toekomst weer jeugdboeken gaat schrijven, hangt een beetje af van haar 17-jarige dochter. „Zij zette me na mijn historische jeugdromans min of meer op het spoor van de boeken Schuld en Vlinders, die over helderziendheid gaan. Ik merkte dat kinderen zich daarmee bezighouden en het lag me als onderwerp meer dan de eerste verliefdheid en de brugklas,” „Van het leven op de huidi-ge multiculturele scholen sta ik zelf te ver af. Daarom ?praat ik er veel over met mijn dochter. We denken er dan wel eens over wat een onderwerp zou kunnen zijn voor een boek. Als we het gevoel hebben dat die losse ideeën op zijn plek vallen, schrijven we het misschien ook wel samen.”
