Metro, 12 juli 2011
“Er ging een wereld voor me open”
Simone van der Vlugt heeft het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt. In haar thriller In Mijn Dromen stelt ze terroristische aanslagen, de multiculturele samenleving en het geloof aan de kaak. Ze nam een duik in de islamitische wereld en werd verrast.
Terreur die voortkomt uit geloof. Wat een heftig onderwerp.
Ja, ik moest er van tevoren ook goed over nadenken of ik me er wel aan zou wagen. Maar als schrijver wil je over iets schrijven wat je beroert en dit onderwerp doet dat.
Wanneer besloot je dat je boek hierover moest gaan?
Eigenlijk al zes jaar geleden toen de aanslagen in Londen en Madrid plaatsvonden. Alles wat in de jaren daarna gepubliceerd werd over dit onderwerp heb ik verzameld. Ook heb ik alle getuigenverslagen van vliegrampen bewaard. Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt. Hoe is het om zoiets te ervaren?
En hoe was het om hierover te schrijven?
Het was een heel lastig boek om te schrijven. Ik ben geen Marokkaanse en wist niets van de cultuur. Om daar dan zomaar over te schrijven, dat is het moeilijkste wat er is. Je schrijft niet uit eigen beleving of ervaring. Dan komt het op echt inleven aan. Veel onderzoek doen en de verhalen naar jezelf vertalen en bedenken hoe ik het zou beleven.
Waar heb je onderzoek naar gedaan?
Ik moest toch veel leren over de islam. Ik heb een bewerking van de Koran gelezen van Kader Abdolah en zijn ‘historische roman’ De Boodschapper. Maar ook veel boeken van arabisten waar ze de meest gevraagde versen uit de Koran verklaren en ter discussie stellen. Over het land Marokko wist ik ook niet veel. Hoe staat het er met het land voor? Hoe is het politieke klimaat? Hoe staan ze tegenover vrouwenrechten? Er ging een wereld voor me open. Ik vind het be langrijk om m’n eigen mening te vormen.
Hoe bepaalde je of alles klopte?
Ik heb In Mijn Dromen laten lezen aan verschillende mensen die veel van de Marokkaanse cultuur afweten om te kijken of er geen grove fouten in stonden. Ze vonden het heel erg herkenbaar.
Waar geloof je zelf in?
Ik zeg altijd: ‘Ik sta overal voor open, maar ben nergens van overtuigd.’ En dat dekt de lading heel goed. In veel van mijn boeken komt spiritualiteit en het geloof naar voren. Het is eigenlijk telkens weer een zoektocht.
Snap je nu beter dat islamieten hun god zo aanbidden?
Nee dat eigenlijk niet. Ik ben katholiek van huis uit, maar niet praktiserend. De Bijbel bevat voor mij spannende verhalen, maar ik hecht er niet heel veel waarde aan. Religie heeft er toch nooit ingekund bij mij. Maar om het dan helemaal af te wijzen…
Ben je zelf angstiger geworden, doordat je je in deze thema’s hebt verdiept?
Je ziet de bedreigende kanten, maar ook de geruststellende factoren. Uit al die studies naar allochtonen in Nederland is naar voren gekomen dat een overweldigende meerderheid heel goed geïntegreerd is en het uitstekend doet. Die zich heel goed aanpast aan de Nederlandse samenleving. En dat vind ik erg geruststellend. Het gaat om individuen die de slechte naam geven.
Hoe kunnen mensen het beste met elkaar omgaan in deze multiculturele samenleving?
Het belangrijkste is voor jezelf een mening vormen. En als je niet genoeg over het onderwerp weet, lees je dan in.
Wat is voor jou de ideale wereld?
Ik ben net klaar met een historische roman over de tachtigjarige oorlog en daar word je wel cynisch van. Je ziet het generatie op generatie misgaan. Ik denk allang niet meer na over de ideale wereld.
Volgende project?
Nadat ik In Mijn Dromen had afgerond, ben ik na vier uur pauze verder gegaan met de historische roman, waar ik zojuist over sprak. Hiermee was ik eerder vastgelopen. Nu ga ik een sabbatical nemen en lekker voor m’n plezier lezen. Tot er weer een goed idee vonkt.
