Spits, maart 2008
De gekste dingen gebeuren in de werkelijkheid’
Simone van der Vlugt (1966) maakte in 2004 de overstap van historische jeugdboeken naar literaire thrillers voor volwassenen. De Reünie was meteen zeer sucesvol. In de drie jaar daarna verschenen nog drie thrillers van Van der Vlugts hand, waar meer dan een half miljoen exemplaren van over de toonbank gingen. In haar onlangs verschenen vierde thriller Blauw Water staat een ontsnapte tbs’er centraal.
DOOR JÜRGEN JOOSTEN
Waarom de keuze voor een TBS’er?
„Tja, het onderwerp kwam veel in het nieuws en die proefverloven gaan vaak verkeerd. Natuurlijk zijn niet alle tbs’ers moordenaars, maar een boek over een vriendelijke, onschuldige persoon is niet spannend.”
Blauw Water is je dunste boek tot nu toe. Heb je daar een verklaring voor?
„In Blauw Water schrijf ik vanuit twee perspectieven. Het ene perspectief ligt bij Lisa, de vrouw die door de tbs’er gegijzeld wordt, en het andere bij Senta, een vrouw die bij Lisa aanbelt om de weg te vragen. Als Senta snel weggaat om hulp te halen, overkomt haar iets verschrikkelijks. Die twee verhaallijnen nodigden niet uit tot allerlei uitwijdingen en daardoor werd het boek minder dik dan de vorige drie. Dat had ik best kunnen oplossen met allerlei flashbacks van jeugdherinneringen en de dagen voor het drama, maar het boek had een heel strakke spanningsboog en die wilde ik graag behouden.”
Waar haal jij je inspiratie vandaan?
„Veelal van dingen die ik zie of lees. Als ik een thrillerplot bedenk, denk ik wel eens: daar vermoord je iemand toch niet voor. Terwijl de werkelijkheid vaak nog gekker is. Kijk nu bijvoorbeeld naar Joran van der Sloot. Als ik dat verhaal had bedacht zou ik het erg onwaarschijnlijk hebben gevonden dat een jongen een meisje zomaar in zee dumpt. En dat een infiltrant erin slaagt hem een bekentenis te ontfutselen die ook nog op band staat. Maar de gekste dingen gebeuren werkelijk.”
De eerste oplage van Blauw Water is maar liefst 100.000 exemplaren. Doet dat iets met jou?
„Mijn boeken hebben het allemaal heel goed gedaan. Ze zijn alle drie ruimschoots de 100.000 exemplaren gepasseerd. In die zin vond mijn uitgeverij Anthos het geen risico om er meteen zoveel te drukken, en ik ook niet. Ik zie het niet als een extra druk maar eerder als een enorm blijk van vertrouwen. Ik ben niet zo bang dat we ermee blijven zitten.”
Als je ooit zou moeten kiezen tussen jeugdboeken en thrillers, waar zou dan je voorkeur naar uitgaan?
„Dan zou ik voor boeken voor volwassenen gaan. Het nadeel van jeugdliteratuur is dat je je iedere keer in een heel jong personage moet verplaatsen. Het is prettiger als je vanuit je eigen belevingswereld schrijft. Overigens ben ik niet van plan om alleen maar thrillers te schrijven. Mijn liefde voor het historische genre heb ik nog niet verloren. Op dit moment groeit er een historische roman voor volwassenen in mijn hoofd. Maar daarover een andere keer meer…”
Kijk voor meer interviews op www.ezzulia.nl, het boekenforum van Nederland
