Telegraaf, maart 2008
‘Blauw water’ van Simone van der Vlugt beklemmende thriller over gijzeling
MET STIP OP ÉÉN!
door ELS ROES
ALKMAAR – Met stip op één! De psychologische thriller Blauw water van Simone van der Vlugt heeft in een mum van tijd de top van de bestseller top 60 bereikt.
Met het verschijnen van haar eerste thriller De reünie in 2004 begon haar succesverhaal. „Het loopt allemaal als een speer”, vertelt Simone van der Vlugt. „De reünie werd eerst in het Duits vertaald, nu ook in het Engels en zal binnenkort verschijnen in Australië, Canada, Amerika, Ierland, Schotland en Engeland. Italië, Frankrijk en Spanje hebben het boek inmiddels ook aangekocht.”
Tbs’er
Blauw water is heel anders dan de drie voorgaande titels van Van der Vlugt. Het beklemmende verhaal gaat over de gescheiden Lisa, die met haar dochtertje in een huisje aan de dijk woont. Tijdens het ophangen van de was staat ze ineens oog in oog met een ontsnapte tbs’er, die haar haar huis in dwingt. Daarna volgt een zenuwslopende week waarin deze man tot alles in staat blijkt. Lisa moet tot het uiterste gaan om samen met haar kind de gijzeling te doorstaan.
„Blauw water verschilt inderdaad nogal van mijn andere boeken, maar dat is juist leuk”, zegt de auteur. „Ik wil niet jarenlang dezelfde boeken schrijven, het is belangrijk om te blijven vernieuwen.”
„Om diezelfde reden heb ik niet voor een vaste hoofdpersoon gekozen in mijn verhalen. Het is veel te leuk om elke keer na te denken over een nieuw personage, wat voor type, welk karakter. Bovendien: hoeveel kan een mens meemaken in z’n leven? Alleen bij een politiefunctionaris is zoiets mogelijk. Maar ik heb helemaal geen zin om daarover te schrijven. Het duurt een eeuwigheid voordat zo’n verhaal spannend wordt, je moet je eerst door zo’n politieonderzoek heen worstelen. Daarbij zou ik dan ook nog vastzitten aan allerlei verhaallijnen die zich door de boeken heen voortzetten. Ik wil gewoon vanuit mezelf kunnen schrijven.”
„De berichtgeving over ontsnapte tbs’ers die de benen namen als ze op proefverlof mochten, bracht me op het idee voor dit boek. Je zal toch maar de pech hebben dat zo’n kerel opeens in je achtertuin staat! Vanaf dat punt komt mijn verbeelding op gang en begint het interessant te worden.”
„Ik heb zelf eens een keer een overval in een uitzendbureau meegemaakt terwijl ik daar was om me in te schrijven. Wat me een beetje tegenviel van mezelf, was dat ik veel minder dapper was dan ik dácht dat ik zou zijn. Maar toen ik een keer zag dat mijn fiets werd gestolen, sloegen alle stoppen bij me door. Ik heb die kerel de huid vol gescholden en zelfs geschopt! Van schrik heeft hij mijn fiets nog losgelaten ook.”
Band
„Hoe het is als je zelf wordt bedreigd, daar heb ik geen idee van. Het dochtertje heb ik toegevoegd om de situatie voor Lisa nog bedreigender te maken. Van daaruit schreef ik van gebeurtenis naar gebeurtenis. Als zij dit doet, wat doet hij dan? Hij was het moeilijkst, hij moest een menselijk kantje hebben, maar niet te veel. Ik wilde geen band laten ontstaan tussen die twee.”
Wie het vorige werk van Van der Vlugt in herinnering heeft, zal merken dat in Blauw water heel wat meer geweld voorkomt. De schrijfster beaamt dit: „Daar vroeg het boek ook om, als je over zo’n gijzelingssituatie schrijft, kun je die deur niet dichtgooien. Het zou gewoonweg ongeloofwaardig zijn als een zware crimineel een week met een vrouw in huis zit en hij zich niet aan haar zou vergrijpen.”
„Nee, ik denk niet dat Lisa is gegroeid door de situatie, wat haar overkomt, brengt alleen maar schade toe. Daarom is voor mij het einde van de gijzeling ook het einde van het boek. De verwerking ervan is weer een verhaal apart.”
Simone van der Vlugt, Blauw water, Uitg. Anthos, 220 blz., €16,95 (gebonden €21,95).
