Herfstlied



Noordhollands Dagblad, door Sonja de Jong:
Van der Vlugt wisselt de hoofdstukken waarin zij het verhaal vertelt, regelmatig af met korte gedachtefragmenten van de moordenaar. Dat die persoon volslagen gestoord is, is zonneklaar, maar de schrijfster weet de identiteit van de dader tot het laatste moment geheim te houden. De onthulling komt als een volslagen verrassing en is toch meteen volkomen logisch. Knap werk, dus. (…)

Jammer alleen van dat trage begin. (…) Het maakt dat je geneigd bent het boek terzijde te leggen. Niet doen, want wie even doorzet, wordt uiteindelijk ruimschoots beloond. 

Telegraaf, 17 januari, door Els Roes:
“Wat Nadine niet weet, maar de lezer wel, is dat het gevaar zich in haar directe omgeving bevindt. Dat maakt ‘Herfstlied’ zo spannend: de anonieme dader komt steeds dichterbij en er is niets wat de lezer kan doen. Onder de vakkundigde handen van Van der Vlugt stijgt de spanning tot hoog niveau, waarna ze met een verrassende ontknoping het verhaal tot een einde breng”.  

Vrouwenmagazine ‘Ze’ , door Marieke Brouwer www.ze.nl  
“Herfstlied is weer een vertrouwde ‘Van der Vlugt’. Lekkere vlotte schrijfstijl, niet te moeilijk en tot aan het einde blijft het spannend. De verhaallijnen worden eerst duidelijk uiteengezet in een romanachtige stijl, waarna vervolgens de spanning kan toeslaan. In dit boek blijft tot het einde de vraag: wie heeft het gedaan?!

De opbouw van het boek is bijzonder: het vertellen van het verhaal wordt regelmatig onderbroken door en afgewisseld met gedachtespinsels van de moordenaar. Een kijkje in dat hoofd doet je al snel realiseren dat dit een gestoorde, obsessieve persoon is, maar de identiteit van deze dader wordt tot het laatste moment geheim gehouden. Dit zorgt ervoor dat je niet kunt stoppen met lezen tot je erachter bent wie voor deze chaos en spanning in Nadines leven zorgt. 

Metro, 26 januari 2009
“Van der Vlugt schrijft met ‘Herfstlied’ zeker geen formulewerk, daarvoor zijn de kijkjes in het hoofd van de moordenaar te sterk. Daarnaast jongleert ze kundig met de plot rond de vraag wie de dader is. “ 

Boekreviews.nl, januari 2009
“Wederom een sterke psychologische thriller van Van der Vlugt. De verhaallijn is mooi en diep uitgewerkt wat voor een goede opbouw van de spanning zorgt. De wereld waar Nadine zich in bevindt, wordt vlot en realistisch beschreven. Een mooie en spannende thriller met een psychologische twist en een onbereikbaar plot, die niemand zag aankomen. Een aanrader voor alle Van der Vlugt fans. 

Algemeen Dagblad, januari 2009, door Gijs Korevaar
“Het plot ontwikkelt zich logisch en vol vaart naar een spannende finale. De succesvolle schrijfster heeft met ‘Herfstlied’ een leesbaar boek geschreven met een mooi plot en een aantrekkelijke hoofdpersoon.” 

Crimezone, 27 januari 2009 
Niet voor niets schetst Van der Vlugt in het eerste deel de emoties en verlangens die bij het leven horen als boter bij de vis. Als in een driestuiverachtige roman volgen we Nadine die, op een hoogtepunt in haar leven en carrière, het geluk durft toe te lachen. Alles wijst erop dat Nadine haar verdrietige verleden voorgoed achter zich kan laten.
Dan slaat Simone van der Vlugt meedogenloos toe. De bestendiging van het aangeraakte geluk deformeert in een verraderlijke bloedzuiger, die alle voorspoed uit Nadines bestaan haalt. Als een mitrailleur schiet Simone van der Vlugt de opeenvolgende gebeurtenissen op je af. Nauwelijks op adem kan je de rake kogels niet ontduiken en word je meegesleurd in de waanzin van een zieke geest. Aan de rand van de afgrond sta je sidderend te wachten op het genadeschot dat onvermijdelijk gegeven wordt.

Herfstlied heeft een knap geconstrueerd plot waarin je tot op het laatste moment in het ongewisse wordt gelaten over de vraag wie Nadine naar het leven staat. De aanwijzingen zitten zo subtiel verweven dat gissen niet mogelijk is in het geraffineerde kat- en muisspel dat ze haar personages laat spelen. Agatha Christie zou uit haar graf herrijzen om Simone van der Vlugt de hand te schudden. 

BOEK, februari 2009
“Spanning van eigen bodem, en niet kinderachtig ook. Er gebeuren heftige dingen in ‘Herfstlied’. Daarmee heeft Van der Vlugt de lezer op het puntje van zijn stoel. ‘Herfstlied’ is spannend van begin tot eind, zoals het een goede thriller betaamt.”   

Spits, februari 2009
“Origineel is de opbouw van het boek: je kruipt af en toe een hoofdstuk in de huid van de moordenaar en bekijkt Nadine met een gestoorde en geobsedeerde blik. Toch blijkt niet wie die dader is en komt de ontknoping als een totale verrassing.”  

NBD/Biblion (bibliotheekrecensie), 2 maart 2009
In een vlotte, rake stijl bouwt de auteur plot en spanning magistraal op. De lezer denkt door kleine details de dader te kennen, maar wordt telkens weer op het verkeerde been gezet. Intrigerend zijn de hoofdstukjes in de ik-vorm die het verhaal regelmatig doorbreken om de gedachten van de moordenaar weer te geven. De spanning blijft tot de laatste bladzijde; bruusk is de ontknoping nochtans niet: voor de aandachtige lezer is zelfs eerder ‘vanzelfsprekend’.

De auteur kreeg al veel waardering voor haar werk, dat meermaals vertaald is en wereldwijde bekendheid geniet.

© Copyright Anthology Premium WordPress Theme - Designed by Pexeto