Op klaarlichte dag
Algemeen Dagblad, 5 juni 2010
door Gijs Korevaar
Een vriend met losse handjes kan Nathalie nog wel verdragen; haar vader sloeg haar als kind ook regelmatig. Maar als haar vriend Vincent dreigend met een mes op de baby afstapt, slaan bij Nathalie de stoppen door. Zij pakt de lamp met de massieve voet en slaat Vincent tegen de grond. Met de baby op de arm en het geld uit de geheime kluis in de tas gaat Nathalie ervandoor, een dag later gevolgd door Vincent.
De nieuwe thriller van Simone van der Vlugt beschrijft de achtervolging naar Italië en weer terug naar Nederland in sneltreinvaart. Een goed plot en mooi beschreven hoofdpersonen, zoals altijd bij Van der Vlugt, die in ‘Op klaarlichte dag’ echt op dreef is.
NRC, mei 2010
door Robert Gooijer
“… Wat volgt is een spannende roadmovie in urgente tegenwoordige tijd over de wegen van Limburg, Duitsland, Zwitserland en Italië – inclusief een goed geschreven kettingbotsting in de Gotthardtunnel. (…) Het ietwat zoete vrouwelijke perspectief uit Van der Vlugts andere thrillers is in de Vincent & Nathalie scènes prettig afwezig. (…)”
Vlaamse Metro, mei 2010
“In deze puike thriller trekt bestsellerauteur Simone van der Vlugt werkelijk alle registers open. Spectaculaire achtervolgingen, onverwachte wendingen en intense dialogen worden met zoveel kunde beschreven dat je ogen zonder te knipperen doorheen het verhaal vliegen. Geen moment verliest het boek aan vaart, een niet te onderschatten vaardigheid die slechts weinig auteurs is gegegeven. Vakmanschap van de bovenste plank.”
BOEK, mei/juni 2010
door Hans Klis
Schitterend filmscript!
Op klaarlichte dag, de zesde thriller van Simone van der Vlugt, heeft iets weg van een roadmovie. In het boek beschrijft Van der Vlugt hoe Nathalie, die in de veronderstelling verkeert dat zij haar gewelddadige vriend heeft doodgeslagen, met haar baby Robbie op de vlucht slaat.
Van der Vlugt – what’s in a name – houdt het tempo hoog in Op klaarlichte dag. Ze maakt het nog spannender als ze Nathalie recht in de armen laat lopen van Julia Vriens, rechercheur in Roermond.
In de afwikkeling toont Van der Vlugt haar meesterschap: op precies het juiste moment haalt ze de touwtjes aan en met precies de juiste twists en turns. De romans van haar collega Saskia Noort worden één voor één verfilmd, maar ook Van der Vlugt levert met haar nieuwste thriller een schitterend script af voor een bloedstollende roadmovie.
Eén punt van kritiek: technisch is het werk van Van der Vlugt superieur, maar de afwerking zou iets minder keurig mogen. De zinnetjes staan soms wel erg netjes in het gelid.
Ze.nl, 7 mei 2010
door Marieke B.
Reikhalzend keken we uit naar een nieuw pareltje van schrijfster Simone van der Vlugt. Deze ‘queen’ van alle thrillerauteurs heeft nu met ‘Op klaarlichte dag’ weer een nieuw super spannend verhaal uitgebracht. Smullen maar!
‘Niets is wat het lijkt’, een cliché waarmee menig literaire thriller wordt beschreven en aangeprezen. Maar Simone van der Vlugt is écht een meester in het onverwachte plot en de recensies van haar boeken mogen dat zinnetje dus naar hartenlust gebruiken. Ook in dit kunststukje weet ze je als lezer weer helemaal het verhaal in te zuigen en lukt het haar om je tot de laatste bladzijden geboeid te houden.
Steeds als je denkt dat je weet hoe het zit, geeft Simone weer een nieuwe draai aan het verhaal en zit je op een ander spoor. Dat geldt niet alleen voor de verhaallijnen, maar ook voor de personages zelf. Denk je Nathalie en Julia een beetje te kennen, maken zij toch weer keuzes die je niet had zien aankomen.
Fans van het genre zullen weer smullen van dit nieuwe heerlijke boek van Simone, wat je absoluut niet weg kunt leggen en dus in één ruk uitleest. Kom maar op met de volgende!
CultuurBewust.nl, 25 april 2010
door Vanessa ‘t Hoen
Op klaarlichte dag: niets is wat het lijkt
Volgens Van der Vlugt heeft een mens geen controle over zijn bestaan, maar is hij afhankelijk van omstandigheden en omgeving. Kleine, wellicht onbewust genomen, beslissingen kunnen grote gevolgen hebben. Zo ook in Van der Vlugts nieuwste thriller Op klaarlichte dag.
De cover van het boek is een bewegende foto van een moeder met een baby. Het geeft een gevoel van onrust en haast. De kaft sluit dan ook perfect aan op het eerste deel van het boek. De stukken over de vlucht van Nathalie hebben veel vaart. Dit in combinatie met de vlotte schrijfstijl van Van der Vlugt zorgt ervoor dat de lezer wordt meegezogen en het boek niet meer weg kan leggen. Telkens vraagt de lezer zich af hoe het verhaal nu toch verder gaat lopen. Het is de kracht van Van der Vlugt om haar hoofdpersonen uit de meest hachelijke situaties te krijgen, zonder daarbij al te veel aan geloofwaardigheid in te boeten. Wat overigens niet wil zeggen dat alle plotwendingen even realistisch zijn.
De lezer wordt continu op het verkeerde been gezet. Tot vlak voor het einde heeft de lezer geen enkel idee hoe de situatie nu in elkaar zit. Dit geldt ook voor de karakters van de hoofdpersonen. Naarmate het verhaal vordert, leer je Nathalie en Julia beter kennen en lees je veel over hun gevoelens en hun beweegredenen. Desondanks blijven ze je tot het einde verrassen en maken zij andere keuzes dan verwacht.
Op 35 bladzijden voor het einde van het boek bereikt het verhaal een dood punt. Bijna alle vragen zijn beantwoord, maar het verhaal kabbelt verder. De aanhouder wint, want zoals het Van der Vlugt betaamt, weet ze in de laatste vijf bladzijden van het boek het verhaal toch nog een andere wending te geven. Een totaal onverwacht einde is het resultaat.
Voorstel: ophouden met de eeuwige discussie over de vraag of de boeken van Van der Vlugt literair mogen worden genoemd, maar je gewoonweg mee laten zuigen in het spannende verhaal. Van der Vlugt levert met Op klaarlichte dag vooralsnog haar beste psychologische thriller af.
Marenne de Boer
boekverkoper Maarssen
Wanneer u in dit boek begint, kunt u het niet meer wegleggen tot het uit is. Het lijkt alsof de plot al snel wordt prijsgegeven, maar de onverwachte wendingen en de ongekende complexiteit van het verhaal, zetten je elke keer weer op het verkeerde been. De manier waarop ze sympathie en medelijden voor Nathalie wint is knap en verbind je tot op bijna angstaanjagende hoogte met haar. De auteur trekt alle registers open en overdondert de lezer met een aangrijpend verhaal. Zonder meer het beste boek wat ik tot nu toe van haar heb gelezen!
Telegraaf, 24 april 2010
door Els Roes
Op de Vlucht
(…) Op klaarlichte dag is anders dan de vorige thrillers van Van der Vlugt. Voor het eerst speelt de politie een belangrijke rol in het verhaal, is de toon harder en ligt het tempo hoger. Het is duidelijk deze veelzijdige schrijfster de lat telkens hoger legt voor zichzelf. Het resultaat is een spannende thriller die op het einde wat aan geloofwaardigheid verliest. Voor het overige staat vast dat Van der Vlugt een interessante weg is ingeslagen.
